Of ik nog goede voornemens heb?

Ik begin ieder jaar zonder voornemens. Puur omdat ik nooit genoeg motivatie heb om ze door te zetten. Bang om ze op te schrijven omdat ik ze dan wel waar moet maken of moet kunnen verantwoorden waarom het niet is gelukt. Crafty Mama.... pppfff... ja, in manieren om ergens niet aan te beginnen/afmaken en het verzinnen van smoesjes. En daar heb ik schoon genoeg van.

"Ja hoor!" lacht vriendlief. "Je hebt het he...... een dertigersdip!" Hij zegt het met net iets te veel grijns waardoor ik een 'Youp van 't Hek - wegzapmoment' krijg en ik besluit om driftig door te gaan met het bladeren in een veel te hip woonblad. Want ja, leuk hoor design, maar niet als je nog zwaar Toos Studentikoos bent. Zeg maar zonder inkomen. Nul. Maar een beetje gelijk heeft íe wel. Inderdaad een dertiger (nog maar net hoor) en ik heb heb het gevoel een beetje stuurloos rond te dobberen zonder een duidelijk doel. Ja, het echte afstuderen dan. Maar dan. Daarna. Ik wil alles, maar begin nergens aan. Heel veel ideetjes, maar geen voornemens om er iets mee te doen. En zo 'droom' ik al jaren. Na zoveel jaar studie waarbij talloze stoornissen de revue passeren en je idere keer bezig bent om over van alles en nog wat te reflecteren ben ik er klaar mee. Het wordt tijd om wakker te worden en dromen om te zetten in doelen. Haalbare doelen. En ik ga ze opschrijven. Hier. Tijd om de dertigersdip de deur uit te bonjouren!

Oh en als we dan echt met de billen bloot gaan ... ik-stop-minder-met-snoepen!