zondag 6 januari 2013

2013, pif-jes en het Reizend Kringloopgezelschap


 Het jaar begon anders dan gehoopt, al was het wel verwacht. Maar ook ander deze omstandigheden wens ik iedereen een mooi en gezond 2013. Maak er iets moois van!




Al stond december vooral in het teken van zorgen, kwamen er ook wat mooie dingen voorbij. Hierboven het tegeltje van het Reizend Kringloopgezelschap (initiatief van onwijs leuk online magazine Oh Marie!dat via Ingrid van wood & wool stool bij mij aankwam. Ik vind haar mooi en nostalgisch. Op en top Hollands!
Ze is hier door omstandigheden langer gebleven dan eigenlijk de bedoeling was. Het is dan ook de hoogste tijd om haar door te geven. Versturen kan, maar misschien is er iemand in de omgeving van Rotterdam die het tegeltje een tijdelijk huis kan geven? En het aandurft om het tegeltje in persoon te krijgen? Laat dan even een reactie achter. Nogmaals, verzenden is ook geen probleem!



Naast het (door-)reizend gezelschap kreeg ik niet 1 maar zelfs 2 pif-jes in de bus! Het hart met mooie lint en toepasselijke tekst kreeg ik van Elke dag zaterdag. Past perfect mijn het hout en mijn nepgeweitjes!




















 
Het andere pakketje kwam van Fête des Gamins gevuld met een heleboel (handgemaakt) moois. Het was echt super om op moeilijke tijden een cadeautje te ontvangen! Dank daarvoor dames!!!! Het idee achter de pif, voluit pay it forward, is dat je het binnen het jaar weer doorgeeft. Aangezien ik er 2 heb ontvangen wil ik ook 2 x 5 envelopjes weggeven (heb ik eigenlijk nog wel zoveel lezers?). Dus bij deze.....
 
Voor iedereen weer een fijne week!!

dinsdag 1 januari 2013

Afsluiten van het oude en begin van het nieuwe

De eerste dag van het nieuwe jaar. Voor ons heel dubbel. Er zijn heel veel dingen die opgestart gaan worden, nieuwe uitdagingen, nieuwe doelen, een nieuw begin. Maar ook een tijd van afsluiten. Aflsuiten van een heftig jaar, afsluiten van een intense tijd. Afscheid nemen. Dag oma, rust zacht.

maandag 24 december 2012

maandag 29 oktober 2012

Count your blessings

Vandaag is een goede dag om stil te staan bij alhet moois wat mijn leven rijk is. Afgelopen week was een behoorlijk heftige week. Paniekaanvallen waren zo heftig dat ik letterlijk dagen nodig had om bij te komen, sloeg de medicatie (dubbel, ik had een vervelende reactie op een middel) me keihard lam. Ik had donderdag geen contact met de aarde, mijn geest of mijn lijf. Genoeg chemische middelen binnen gekregen om een paard mee plat te krijgen. 
Langzaamaan kom ik weer beneden en ben ik dankbaar voor alle lieve berichten op mijn eerdere post. Wauw.
Ben ik dankbaar voor mijn niet-lullen-maar-poetsen-dokter die mij andere medicatie voorschreef.
Ben ik enorm dankbaar voor mijn lieve mannen thuis. De kleine man zorgde voor mijn labello (momenteel is zijn favo kleur roze) en de broodnodige afleiding en de grote man voor zo'n beetje alles in huis.
En ben ik dankbaar dat de bijwerkingen al een stukje beter te behappen zijn en ik zelfs de straat uit kon lopen zonder een paniekaanval te krijgen!

Op naar een nieuwe week.

Lieve groeten iedereen!

dinsdag 23 oktober 2012

Tijd voor een biecht

Ik heb getwijfeld of ik dit hier neer zou zetten, maar aangezien ik geen dagboek heb of een dagboekjesmens ben is dit wat het dichtsbij komt. Mijn blog, mijn verhaal.
Al een aantal jaar heb ik sporadisch een paniekaanval, maar is dit door allerlei stressvolle gebeurtenissen nu een echte paniekstoornis met agorafobie. Met andere woorden; ik kom niet meer ver buiten huis en ik ben begonnen met heftige medicatie. Volgens de gele sticker mag ik niet auto rijden, met machines werken of buiten spelen. Mijn concentratie is fluit, heb veel emotionele momenten en ik ben de hele dag onrustig of slaperig door de medicatie. Ik ga me ook aanmelden voor de Count your blessings posten want ik kan goede momenten ook echt heel goed gebruiken. Het is tijd om de knop om te zetten en ga ik op zoek naar de juiste bril.

Ik heb hier nog een aantal onafgemaakte swapjes en nog niet dichtgeplakte pakketjes liggen; weet dat ik jullie niet vergeet maar geef me nog wat tijd.... Er wordt hier echt hard gewerkt.

Mocht je een vraag hebben; stel ze gerust! Ik kan de afleiding goed gebruiken.

Lieve groeten,
Crafty mama
Elizabeth

dinsdag 25 september 2012

Aan de wand


Eigenlijk weet ik niet eens meer hoe ik hier aan kom. Wat ik wel weet is dat ik meteen weg was van de print met ingedrukte zegel van LouLou & Tummie. En dat voor een zeer klein prijsje! Klik hier voor de webshop. Kijk ook even rond op de website; er staan veel leuke dingen op die je gratis kunt downloaden!


Oh, en mail als als je interesse hebt in de gratis kaarten voor de Woonbeurs! Zie post hieronder.

Geniet van vandaag!

Wie kan ik blijmaken.....

...met kaarten voor de woonbeurs? Ik zou heeeeeeel graag willen, maar helaas kan ik niet. Ik heb deze week mijn 2 laatste tentamens en zoals je begrijpt gaan die even voor. Laat het even weten!

woensdag 5 september 2012

Tijdens de zomervakantie

Ik zag ze al veel vaker; warme dekentjes met een mooi afgewerkt paspelletje. Hele mooie exemplaren zoals hierhier en ook hier. Dagdromen doe ik nooit half en daardoor heb ik een stoffenvoorraad die ik in geen jaren weggewerkt krijg. Het maken van dit soort dekentjes is dan ook een uitkomst; zo gaan de lappen lekker snel. Het maken van een dekentje is supermakkelijk, zelfs met een paspelband ertussen! Een goede handleiding voor het maken van lekker warme, knuffelige dekentjes met paspel vind je bij deze creatieve dame.

Hieronder nog wat zomercreaties. Uiteraard nog wat harten, dekentjes, schele monsters, klok en shirtjes voor de kleine man. Mocht je ooit wat zien in een maaksel van mijn hand; ik ben fan van ruilen! Laat dan gewoon een reactie achter. Als iemand een leuke markt weet voor handgemaakte items kun je deze ook uiteraard melden!

Oh en iedereen bedankt voor het luisterende oor op mijn post van gisteren. Ik had niet meer verwacht dat mijn blog echt gelezen zou worden. Toch leuk en de reacties waren super! Als dank daarvoor binnenkort weer een weggevertje!

Geniet van de nazomerdagen...

dinsdag 4 september 2012

Soms heb je dat

Soms heb je wel eens een moment waarbij alles op zijn plaats valt, een helder ogenblik waarin alles duidelijk wordt. Een dit-is-het-moment. Ik kan daar kort over zijn; die momenten heb ik niet. Eigenlijk weet ik het heel vaak niet en doe ik maar wat in de hoop dat het vanzelf duidelijk wordt waartoe het leid. Tijdens mijn opleiding was dat ook prima. Ik was toch nog niet klaar en de einddoelen waren heel simpel; het tentamen halen en op naar het volgende examenmoment. Die tijd is bijna voorbij. Ik mag alles in 1 maand proppen. Heel fijn; want ja, ik ben dit jaar officieel langstudeerder. Alle studenten die vanwege uiteenlopende redenen studievertraging hebben opgelopen worden over 1 kam geschoren en beboet. Want zo zie ik dat wel. "Dan moeten studenten maar minder feesten!" of "Ach, ze verdienen het straks allemaal weer terug in bonussen". Vertraging vanwege feestjes; was het maar waar! En aangezien mijn toekomstige baan in de zorg/onderwijs ligt zal mijn enige bonusvoordeel die van die grote supermarkt zijn. Uiteraard alleen op vertoon van een pasje. Dat dan weer wel. Het zorgt er wel voor dat ik goed moet nadenken over mijn toekomst. En nu het eind zeer rap in zicht komt zal ik nieuwe doelen moeten stellen en bedenken hoe ik mijn toekomst invulling ga geven. Ik had dit jaar als voornemen meer te doen met al mijn droomplannen... alhoewel ik uiteraard eerst een studieschuld moet wegwerken en niet alles meteen te realiseren is, is het wel mogelijk om mezelf doelen te stellen. En wie weet... ooit... later... als ik groot ben!

Als kind droomde ik al over later. Ik zou later groot en belangrijk worden. Uiteraard bakken met geld verdienen en stoer met een hele dure auto langs oude klasgenootjes rijden. De werkelijkheid bleek heel anders. Behalve dan dat ik groot ben geworden. Zelfs een maatje of 2 te groot. De bakken met geld blijven vooralsnog uit (en voorzie ik die ook niet in de nabije toekomst) en ik heb geen stoere, dure auto,maar een kek karretje (lees klein en goedkoop). Ook weet ik nu beter waar het werkelijk om draait en is het verdienen van bakken van geld van ondergeschikt belang. Mijn dromen zijn in dat opzicht niet veranderd, maar wel genuanceerder en hoop ik door mijn opleiding voor anderen van belang te kunnen zijn. Al moet ik eerlijk bekennen dat de grote wereld nu wel echt heel dichtbij komt en dat soms best een beetje  overweldigend is.
Soms ben ik jaloers (och, wat een vervelende eigenschap) op moeders die in mijn optiek alles kunnen. Kinderen grootbrengen, een veeleisende baan (soms zelfs meerdere) en/of eigen bedrijf runnen, leuk sociaal leven hebben, huis op orde houden en ook nog tijd om te appen, bloggen, twitteren en facebook bijhouden.  Soms voel ik me enorm oud en vraag ik me af waar de tijd is gebleven waarin je altijd dacht dat alles mogelijk was. Maar soms weet ik ook dat sommige dingen niet zijn wat ze op het eerste gezicht lijken en is er nog steeds heel veel mogelijk als je jezelf doelen stelt. En ondanks de crisis, de langstudeerdersboete en zo nog veel meer.... komt het allemaal vanzelf een keer goed. Kijk, heb ik toch een helder moment.

donderdag 26 juli 2012

Einde verhaal...

Van mijn trouwe laptop. Siamees waren we. Vergroeid op polshoogte. En nu hebben we allebei last van ons zicht. Ik moet een nieuw hip brilletje en jij eigenlijk een nieuwe videokaart. Wat bij een laptop eigenlijk einde verhaal is. En zo zit ik op een geleende laptop aan een koffie van een geleend espressoapparaat, want ook die gaf de geest. Maar jullie gingen niet alleen; ook het waterhuis van de ketel had zijn tijd gehad. Gelukkig schijnt de zon. Dat maakt het afscheid iets minder treurig, mijn gevoel iets minder moedeloos en de gedachte aan alle rekeningen die gaan komen wat minder erg. Als alles ook echt in drievoud komt hebben we het gelukkig weer even gehad... hoop ik. En anders zit ik met mijn kop in het zand / de zandbak!

donderdag 28 juni 2012

Onverbeterlijk

Want het is niet alsof ik nog geen spullen heb. En zelfs met alle spullen die ik heb lukt het me niet om er iets van te maken, want tijd heb ik ook nog even niet (nog 2 weken!). En je kunt je ook afvragen wat je moet met meters en meters touw en band. Met de dino hetzelfde verhaal, maar ik vond zijn kleuren zo mooi en hij paste bij de andere kleuren/inhoud van mijn mandje in de kringloop. Tja ik ben een onverbeterlijke kringloopster... ik probeer echt te minderen hoor, zowel met kringlopen als snoepen. Helaas ben ik voor beide niet met een ruggegraat uitgerust ;-))

maandag 25 juni 2012

Een Italiaans balkonnetje...

En zeg nou zelf... om meteen vrolijk van te worden toch? Helaas is het mooie weer niet aan de trekhaak blijven hangen, maar wat verlang ik naar een echte zomer....

maandag 18 juni 2012

Zo maar een kaart gevonden tijdens een tankbeurt onderweg... Het weer was bar en boos, maar dit bracht een leuke stemming in de auto!

zaterdag 16 juni 2012

Wat was het weer fijn...

vakantie. Altijd te ver weg en mag altijd langer duren. Ook de hoop dat het daar beter is is wat betreft het weer als hier. Tot aan Opa Alp het weer van de foto hierboven. Even bekruipt je dan de angst dat het daar misschien net zo rot (lees = nat) is als hier en onderweg...











En op ruim 2100 meter was het ook nog behoorlijk fris. Ook nog veel sneeuw gezien (en aangeraakt voor de foto dat niet bijzonder werd gewaardeerd door onze tweejarige). Maar gelukkig eenmaal over de bergen was het mooi en hadden we ruim een week dit uitzicht...












en ook nog eens erg mooi weer. Geen straf ook al moest ik op vakantie leren voor het stomme tentamen. Het feit dat we alleen maar hele goede koffie hebben gedronken, zowel onderweg als op plaats van bestemming, heeft vast bijgedragen aan de vakantiestemming. Zelfs het opdreunen van feitjes over groeistoornissen, ansgt- en stemmingsstoornissen, hechting en psychofarmaca was goed te doen aan het tafeltje bij de espressobar. In het zonnetje, zeebriesje erbij... ja, het leven was even heel goed.
Jammergenoeg wilde de aardige meneer van de bar, waar we elke dag even aanwipten voor de onwijs lekkere koffie alvorens de 1001 traptredes omhoog te lopen voor het appartement, niet mee naar ' Ollanda'. Gelukkig lijkt het weer inmiddels wel beter te worden...